اولین حجره؛ اولین مدرسه

کوچه‌ای که ساختمان سابق مدرسه کرمانی‌ها را به بازار قم پیوند می‌دهد

علی اشرف فتحی: شهریور ۱۳۷۸ که وارد حوزه علمیه قم شدم، دوره اوج‌گیری تنش میان موافقان و مخالفان دولت خاتمی بود. واقعه کوی دانشگاه به تازگی اتفاق افتاده بود و تبعات آن، تنش میان طرفین را تشدید کرده بود. در روزهایی که مشغول انجام مراحل اداری ثبت‌نام در حوزه علمیه قم بودم، ماجرای نشریه دانشجویی موج پیش آمد و اولین تجمع حوزوی که شرکت کردم، مربوط به اعتراض طلاب علیه این نشریه بود که حجه‌الاسلام احمد خاتمی سخنران آن بود. تجمع در صحن مدرسه فیضیه برگزار شده بود و شعار «مرگ بر مهاجرانی» تعدادی از حضار را به خوبی به یاد دارم. آن روزها من با این جناح همدلی داشتم و در غالب تجمعات شرکت می‌کردم.

من که از فعالیت در پایگاه ۹ مسجد دستغیب زنجان (مسجد ارک) به دلیل وقت‌گیر بودنش خسته بودم، دوست داشتم که در مدرسه‌ای گمنام و آرام مشغول تحصیل شوم تا غوغاهای سیاسی مانع از اشتغالم به تحصیلات حوزوی نشود؛ به ویژه آنکه می‌دانستم باید دوره مقدمات و خصوصا دروس مربوط به ادبیات عرب را به خوبی بخوانم. با معرفی یکی از بستگان، مدرسه‌ علمیه کرمانی‌ها را برگزیدم. مدرسه کرمانی‌ها با اینکه از سال ۱۳۵۰ تأسیس شده بود و در آن روزها سابقه‌ای حدودا سی ساله داشت، با این حال به دلیل اختلافات میان هیأت مدیره این مدرسه، در آن سال فقط پذیرای طلاب سال چهارم بود و حجه‌الاسلام شیخ حسین جاویدی کرمانی مدیر مدرسه که آن روزها ۷۲ ساله بود پس از مراجعه من، اعلام کرد که قرار است طلاب سال اولی را دوباره پذیرش کنند و من اولین طلبه سال اوّلی مدرسه کرمانی‌ها در سال تحصیلی ۱۳۷۹ – ۱۳۷۸ شدم.

اولین بار که شهریور ۷۸ به این مدرسه رفتم، موقعیت، قدمت، آرامش و صفایی که در محله و ساختمان قدیمی مدرسه دیدم مرا شیفته خود کرد. دقیقا همان چیزی بود که در ذهنم ساخته بودم؛ ساختمانی قدیمی در کوچه سید اسماعیل، در کوچه پس‌کوچه‌های پشت بازار قدیمی شهر قم با دو حیاط، و دالانی که آن دو حیاط را به هم متصل می‌کرد. حجره‌ها در اطراف بود و میان هر حیاط هم حوضی قرار داشت با تعدادی درخت. در حیاط اصلی، سردابی بود که مَدرَس (کلاس درس) طلبه‌های سال چهارم بود و پنج‌شنبه‌ها هم محل تشکیل جلسات درس اخلاق برای طلاب هر دو پایه اول و چهارم.

ورودی ساختمان سابق مدرسه کرمانی‌ها و اولین حجره دوره طلبگی من که بالای ورودی مدرسه است

اولین حجره‌ام را حاج‌آقا جاویدی ۱۱ مهر ۱۳۷۸ تحویل داد؛ اتاقی نیمه متروک در بالای سردر ورودی مدرسه. اولین هم‌حجره‌ای‌ها هم دو طلبه کرمانی بودند که بعد از چند روز به زادگاه خود بازگشتند و دیگر آنها را در مدرسه ندیدم. در این حجره فقط یکی دو شب زندگی کردم و چون وضعیت چندان مناسبی نداشت، از آقای جاویدی خواستم که با انتقال من به خوابگاه شماره ۲ مدرسه که چند کوچه آن طرف‌تر و در محله عربستان بود، موافقت کند. البته آن خوابگاه هم قدیمی بود، ولی وضعیت بهتری داشت.

هر دو خوابگاه اکنون دو سه سالی است که متروکه، تعطیل و غیرقابل سکونت شده‌اند. درس‌ها و حجره‌های مدرسه از اواخر سال ۱۳۷۹ به تدریج به ساختمان جدید مدرسه در کنار کتابخانه آیت‌الله مرعشی نجفی منتقل شده و مدیر مدرسه که اکنون ۸۵ ساله است هنوز مشغول فعالیت اجرایی در مدرسه است.

درباره علی اشرف فتحی

21 تیر 1360 در زنجان زاده شدم. 17 شهریور سال بعد پدرم در کردستان شهید شد. 18 ساله بودم که پس از پایان مقطع پیش دانشگاهی به حوزه علمیه قم آمدم و اکنون در مقطع درس خارج مشغول به تحصیلم. تا خدا چه خواهد ...
این نوشته در حوزه, خودمانی ارسال و , , , برچسب شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

3 پاسخ به اولین حجره؛ اولین مدرسه

  1. غیب الله! می‌گوید:

    سلام این آقا هم ازرزمنده های همشهری شماس.http://anroozha60.blogfa.com/

    [پاسخ]

  2. هادی غیبی می‌گوید:

    سلام اخوی با خواندن خاطرات سال ۷۸ شما به یاد روزهای تلخ سال ۷۶ افتادم که به جرم مقلدی وتبلیغ از آیت الله منتظری وهمون درگیری های حزب الله احمق با دوستان از حوزه علمیه مشهداخراج شدم سال اول ورودستاره دار شدم وتا به حال نیز ستاره های زیادی کسب کردم امیدورام روزی برسد که این خاطرات تلخ به شیرینی پیروزی مزین شود

    [پاسخ]

  3. مlll می‌گوید:

    سلام یادش یخیر پایگاه شهید دستغیب!همون روزها هم افزاط می کردید الانم یه جور دیگه افراط میکنید! البته با عرض معذرت!

    [پاسخ]

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *