اندر حکایت سرنوشت شبکه‌های اجتماعی

 

علی‌اشرف فتحی: تا هشت روز دیگر فرندفید از صحنه دنیای مجازی محو می‌شود. از اولین روزهای آغاز به کار فرندفید (یا به قول اعضایش: فرفر) عضوش شدم ولی به دلم ننشست و فعالیت زیادی در آن نداشتم. از چهار روز پیش وارد اینستاگرام شده‌ام و با همان شناسه همیشگی تورجان در آن فعال شده‌ام. دنیای نسبتا متفاوتی نسبت به دیگر شبکه‌ها دارد و البته چون با ذائقه من چندان سازگار نبود، خیلی دیر در آن فعال شدم. همان‌طور که نتوانستم با توئیتر هم ارتباط خاصی برقرار کنم.

ذائقه من کشش زیادی به گوگل‌ریدر (یا به قول خودمان: گودر) داشت و بعد از انهدام گودر در پاییز سال ۹۰ شبکه‌هایی مثل فیس‌بوک و گوگل‌پلاس (به عنوان جانشین گودر) نتوانستند آن فضای دوست‌داشتنی گودر را برایم خلق کنند. حضور گودر جان تازه‌ای به وبلاگ‌نویسی و تولید محتوای مجازی داده بود، درست بر عکس دیگر شبکه‌های اجتماعی که هم وبلاگ‌ها رو بی‌رونق (و نه کم‌رونق) کردند و هم تولید محتوا را در اینترنت به شدت کاهش دادند.

با اینکه تعداد فالوئرهای من و خیلی‌های دیگر در فیس‌بوک و گوگل‌پلاس چند برابر فالوئرهای‌مان در گودر بوده است (در آخرین روز گودر ۱۷۲۴ فالوئر داشتم)، اما فضای عمومی این شبکه‌ها محتوامحور نیست و مؤلفه‌های دیگری دارای تأثیرگذاری برتر در این شبکه‌ها هستند.

البته بگذریم که شبکه‌های اجتماعی (social network) در سال‌های گذشته ماهیتی امنیتی در ایران پیدا کردند و فعالیت آنها تحت‌الشعاع حساسیت‌های امنیتی و گاه مذهبی قرار گرفت، اما به نظر می‌رسد که ما مرحله گذار را طی کرده‌ایم و نگاه‌ها به این شبکه‌ها واقع‌بینانه‌تر، و فعالیت کاربران نیز عاقلانه‌تر پخته‌تر شده است. شاید گسترش این شبکه‌ها به شبکه‌هایی نظیر واتس‌اپ، وایبر و تلگرام به طی شدن از مرحله گذار کمک اساسی کرده باشد.

حالا دیگر مثل پنج شش سال پیش نیست که فقط پنجاه شصت هزار ایرانی از گودر استفاده می‌کردند و کاربران فعال آن به ۳۶ هزار نفر هم نمی‌رسید. اکنون میلیون‌ها ایرانی از انواع و اقسام شبکه‌های اجتماعی استفاده می‌کنند، در قالب گروه‌های مختلفی با هم حرف می‌زنند، بحث و جدل می‌کنند، تبادل اطلاعات دارند، یاد می‌دهند، یاد می‌گیرند و محتوامحوری ارج و قرب دیگری نزد آنها یافته است.

گسترش شبکه‌ها و تنوع کارکردی آنها به تخصصی شدن این گروه‌ها هم منجر شده است. حالا دیگر خیلی‌ها می‌دانند که از چه شبکه‌ای چه چیزی بخواهند. برای دیدن عکس‌ها به کدام شبکه بروند و برای دریافت اطلاعات از چه شبکه‌هایی استفاده کنند و به مرور، ارتباطات خود را بر اساس تنوع این شبکه‌ها تنظیم کرده و گسترش می‌دهند.

درباره علی اشرف فتحی

21 تیر 1360 در زنجان زاده شدم. 17 شهریور سال بعد پدرم در کردستان شهید شد. 18 ساله بودم که پس از پایان مقطع پیش دانشگاهی به حوزه علمیه قم آمدم و اکنون در مقطع درس خارج مشغول به تحصیلم. تا خدا چه خواهد ...
این نوشته در خودمانی ارسال و , , , , برچسب شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *