شرح حال و قیل و قال

یکم: شرح حال

علی‌اشرف فتحی: خیلی اتفاقی به یاد تابستان سال ۸۷ افتادم که وبلاگ‌نویسی را بعد از مدت‌ها شل و سفت کردن، جدی گرفته بودم. دوره رونق وبلاگ‌ها بود و همگی‌مان انگیزه‌های زیادی برای نوشتن داشتیم. هنوز بلای خانمان‌سوز شبکه‌های اجتماعی بر سر وبلاگ‌ها هوار نشده بود و تبادل فکری و اطلاعاتی دل‌نشینی در فضای نت فارسی حاکم بود. بسیاری از اتفاقات خوب زندگی‌ام را مدیون همان روزهای داغ نوشتن و خواندن هستم.

ورود به وادی روزنامه‌نگاری مرا طولانی‌نویس‌تر کرد و کم‌کم از فضای وبلاگی دور شدم. آخرین انگیزه‌ام برای وبلاگ‌نویسی، شبکه اجتماعی گوگل‌ریدر بود که آن هم سال ۹۰ از بین رفت. انگیزه من و خیلی‌های دیگر تضعیف شد. حالا دیگر برایم خیلی سخت است که مثلا دویست کلمه به عنوان پست وبلاگی بنویسم و یک عکس هم کنارش بگذارم و منتظر نقد و نظر خوانندگان باشم. فکر می‌کنم اگر کمتر از هزار کلمه بنویسم، به شأن خودم بی‌توجهی کرده‌ام!

دیدار حسن روحانی با آیت‌الله‌العظمی صافی گلپایگانی؛ کهن‌سال‌ترین مرجع قم. ششم اسفند ۹۳

دوم: قیل و قال

آنها که از چند و چون ظهور پر حرف و حدیث احمدی‌نژاد خبر داشتند و شنیده بودند که او سال ۸۳ ادعا کرده که – العیاذ بالله – ریاست‌جمهوری‌اش را امام زمان(ع) در شب ۲۳ رمضان امضا کرده‌اند، چندان از مخالفت اکثر علمای بزرگ قم با قدرت یافتن وی بی‌خبر نبودند، ولی نخستین چالش جدی با برخی بزرگان قم در اوایل سال ۸۵ بر سر مسأله ورود زنان به ورزشگاه‌ها بروز پیدا کرد. سه مرجع مهم آن زمان؛ حضرات آیات عظام مرحوم فاضل لنکرانی، صافی گلپایگانی و مکارم شیرازی در صدر معترضین بودند. این چالش اگرچه با عقب‌نشینی دولت پایان یافت، ولی تحلیل خیلی‌ها این بود که دولت عامدانه وارد این جدال شده تا وجهه مرجعیت را تخریب کند. شاید این وصله را بشود به دولت احمدی‌نژاد چسباند، ولی مشخص نیست که الان چرا دولت چنین ناشیانه و بی‌حساب و کتاب وارد این جدال شد؟!

حرف‌ اخیر مقام دولتی که گفته دولت به احترام مراجع از مسأله ورود زنان به ورزشگاه‌ها عقب‌نشینی کرد، آن‌قدر مضحک است که ذهن را لاجرم به سوی بدبینی به این رفتار دولت می‌کشاند. آیا دولت (و یا بهتر بگوییم دولت‌ها) به همه نظرات مراجع این‌چنین بها می‌دهند؟ جواب قطعا منفی است. اساسا از دید برخی مراجع معظم، موسیقی حرام است، دیرکرد وام‌ها حرام است، حتی نشان دادن مسابقات کشتی شبهه‌ناک است و ده‌ها مورد دیگر. اما دولت‌های مختلف (اعم از چپ و راست و اصولگرا و اصلاح‌طلب و معتدل و رادیکال و امیرکبیر ایران و پدر گفتگوی تمدن‌ها و …) به دلایل موجه و غیرموجه کار خود را کرده‌اند. مراجع تقلید هم نظر خود را داشته‌اند و هر کجا دولتی تشخیص داده که عمل به نظر مراجع ایرادی ندارد، آن را انجام داده و هر کجا که دیده به مصلحت نیست، نظر مراجع را نادیده گرفته است. حرف‌های هاشمی در مصاحبه‌ای که با وی داشتم، در این‌باره خواندنی است. او صریحا در پاسخ به پرسش من گفت: «هیچ دولتی نمی‌تواند ادعا کند که به تمام نظرات علما و مراجع کاملاً عمل می‌کنم. شاید در قم رعایت کند ولی در سراسر کشور نمی‌شود. »

به نظر می‌رسد حالا که دولت روحانی با حمایت قاطع مراجع شیعه روی کار آمده، بهتر است کمی به فکر انتخاب یک واسطه و رابط قوی و خبره بین خود و مراجع باشد و اگر توان انجام کاری را ندارد، اساسا آن را کلید نزند، نه اینکه کلید بزند و مثل برخی‌ها بگوید که فلان و بهمان مانع شدند. احمدی‌نژاد نشان داد که رییس‌جمهور و دولت اختیارات کافی دارند و نالیدن از این و آن، راه‌حل خوبی برای اداره کشور نیست. تخریب رابطه میان دولت و مراجع، یقینا به سود مصالح مردم و کشور نیست.

درباره علی اشرف فتحی

21 تیر 1360 در زنجان زاده شدم. 17 شهریور سال بعد پدرم در کردستان شهید شد. 18 ساله بودم که پس از پایان مقطع پیش دانشگاهی به حوزه علمیه قم آمدم و اکنون در مقطع درس خارج مشغول به تحصیلم. تا خدا چه خواهد ...
این نوشته در اجتماع, حوزه, خودمانی, سیاست ارسال و , , , , برچسب شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

3 پاسخ به شرح حال و قیل و قال

  1. جواد می‌گوید:

    علی اشرف تغییر کردی. در طبقه روحانیت هضم شدی.

    [پاسخ]

  2. محمّد می‌گوید:

    مشابه این کار را دولت ِ جناب روحانی هم انجام داد، در باب بند آخر هم اتفاقاً من واسط بین ایشان و مراجع رو خیلی خوب می‌دیدم، مخصوصاً این‌که مدیر مجمع جهانی اهل بیت (ع) هم هست.فکر می‌کنم مشکل این‌جاست، که مراجع به آمار و گفتارهای دولت‌ها اعتقاد ندارند، ارتباطی هم با دانش‌گاه‌ها ندارند.

    [پاسخ]

  3. مهدی می‌گوید:

    بسمه تعالی
    سلام علی جان خوبی؟ تحلیل خوبی بوده، خوشحالم که جز بهترین رو.نامه نگارای ایران هستی. امیدوارم که رو.های بهتری هم برات در پیش رو باشه … موفق باشی عزیزم

    [پاسخ]

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *